بازم مجبوریم که تحمل کنیم...

این شهرو میگم با مردمونش...

با فرهنگش با آداب و رسومش...

با هوای مزخرفش...

با بی بارونیش...با هوای گرم زمستونش...

با دانشگاهش که تو هر جایی که تونستن یه دوربین گذاشتن...

با دهن لق و گشاد مردمونش که هر حرفیرو که لایق خودشون هستو به زبون میارن...

با کافرای مسلمون نماش...

با نماز خونای ریا کارش...

با عالمای بی عملش...

با هزاران عیب دیگش...

اما به هر حال میگذره...

هر کی میگه زندگی دو روزه من میگم که زندگی یه روز بیشتر نیست...

همین فردا آخر دنیاست...