بنام اهورا مزدای پاک...

بنام عشق.ایران.ازادی.

در زبان فارسی بیش از ده نام برای زرتشت وجود دارد.

زارتشت.زارهشت.زرادشت.زارهوشت.زردهشت.زراتشت.زرادشت.زرتهشت.زرهتشت

زره دست.و زره هشت از این قبیل است ولی او خود را در گاتها زرتشتر مینامد.ازبیشتر از دو هزار سال پیش تا کنون.معانی بسیاری برای واژه ی زرتشت گفته اند.آنچه مشخص است این است که این نام مرکب است از دو جزء:زرت و اشترا.هرچند که در سر زرت اختلاف بسیار است.البته بیشتر تاریخ شناسان معتقدند که زرد و زرین و پس از آن پیر و خشمگین معانی نزدیک تری هستند.کلمه ی زرد در خود اوستا زبریت است.البته زرات به معنی پیر آمده است.و چرا در ترکیب با اشترا به زرت تبدیل شده است باعث اختلاف نظر شده است.در جزء دوم این نام اختلاف نظری نیست.زیرا هنوز کلمه ی شتر یا اشتر در زبان فارسی موجود است.در گذشته برای شتر از آن جهت که حیوان مفیدی بود ارزش قایل بودند.و بر نوزادان خود نام شتر را با پسوند های خاص بر نوزادانشان مینهادند.همچنین در نوشته های تخت جمشید از شتر به عنوان هدیه ای که به داریوش اهدا میشد نام برده شده است.نام پدر زرتشت پوروش اسپ بوده که مرکب است از پوروش به معنی دو رنگ سیاه و سفید و پوروش اسپ به معنی دارنده ی اسب سفید و سیاه است.اسپیتامه نام خانوادگی زرتشت بوده است.در بند دوی همایشت آنجا که همای مقدس همچون دوستی به زرتشت نزدیک میشود وی را محترمانه با این نام خطاب میکند.

 

تبار و خانواده ی زرتشت

مسعودی ضمن بیان سلسله ی نسب زرتشت.جد پدری زرتشت را فردی بنام پورشسف دانسته است.مادر او دغدو و پدر وی پوروش اسپ نام داشتند.نام خانوادگی زرتشت اسپنتمان(زرتوشتره سپیتامه)بود.حاصل ازدواج پوروش اسپ و دغدو پنج پسر بود و زرتشت سومین آنهاست.

نخستین کسی که میگویند به زرتشت ایمان اورد میدیوی مانگهه(میدیو ماه)بود که فروردین یشت از او نام میبرد.وی در روایات سنتی پسر عموی زرتشت به شمار امده است.هر یک از فرزندان زرتشت وظایفی عمده بر عهده داشتند.به عبارت دیگر  نخستین پسر او موبد موبدان .پسر دوم نخستین رییس و پسر سوم .رییس طبقه ی برزیگران بوده است.لفظ اشو که به معنی مقدس روحانی و جسمانی راستی و درستی است و در اوستا زیاد آمده است صفت یا عنوان پیغمبر میباشد.به طوریکه در بیشتر جاهای اوستا آمده است که اشو از جانب اهورا مزدا به زرتشت اختصاص یافته و دیگر مقامی بالاتر نیست که آفریده ای از جانب افریدگار بخشنده به خطاب اشویی مخاطب شود.

سخن ها را بشنوید و با اندیشه ی روشن در انها بنگرید

و راهی را که باید در پیش گیرید برای خود برگزینید.

از ان دو مینوی همزادی که در آغاز افرینش در اندیشه و

انگار پدیدار شده اند یکی نیکی را مینمایاند و دیگری بدی را.

و میان این دو دانا راستی را بر میگزیند و نادان دروغ را.

زرتشت