تقدیم به او...

بی گناه

 

این شعر نیمه شب مرا بهانه تویی

خاکستر سینه ی سوخته ام را زبانه تویی

نشانه چه جویی ز غصه و غم من

غم نشسته در وجودم را نشانه تویی

غمت چو خنجری فرو رفت در سینه ام

سینه ی پاره پاره ی مرا تازیانه تویی

ناله های امشب من از اینست که چرا

کمان درد و غصه ها را نشانه تویی؟

شب و روز نالی چو مرغ شبانه اما

همدم ناله های مرغ شبانه تویی

ز چه رو نالم ز بی محبتی دنیا

چرا که محبت دنیا را خزانه تویی

با خدای خود یگانه پیمان بسته ای

در وفای عهد و پیمان یگانه تویی

تو پاک تر از آنی که پرده ی عفاف بر کنی

به خدا که پاک ترین دختر زمانه تویی

 

                             حامد